پائیــز

  فــروغ فــرخــزاد

کاش چون پائیــز بـودم
کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم.
برگهای آرزوهایم , یکایک زرد می شد,
آفتاب دیدگانم سرد می شد,
آسمان سینه ام پر درد می شد
ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می زد
اشک هایم همچو باران دامنم را رنگ می زد.
وه ... چه زیبا بود, اگر پاییز بودم,
وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم,
شاعری در چشم من میخواند ...شعری آسمانی
در کنارم قلب عاشق شعله می زد,
در شرار آتش دردی نهانی.
نغمه ی من ...
همچو آواری نسیم پر شکسته
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته.
پیش رویم :
چهره تلخ زمستان جوانی
پشت سر :
آشوب تابستان عشقی ناگهانی
سینه ام :
منزلگه اندوه و درد وبد گمانی.
کاش چون پاییز بودم

سروده ی :فروغ فرخزاد

 

عاشورا

(هفتاد و دو گل)

جانـت بـه کــویــر  تفتــه دریـا بخشید 

هفتاد و دو گل ، به  متن صحرا بخشید

 

بـــا جلـــوه ی کــربـلای عـاشـورایی

خـون تــو بـه رنگ سرخ معنا بخشید

***

( زمزمه )

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست

این جلوه ی جان در همه عالـم باقیست

 

ازنـالـه ی  نـیـنــوای یـاران  حسـیـن

همواره به لب زمـزمه ی غم باقیست

 

 شعر از:محمد روحانی (نجوا کاشانی)

 

****

انگار تمام شهر تسخیر شده

بنگاه فروش غل و زنجیر شده

 

از چارطرف حرمله ها آمده اند

بازار پر از نیزه و شمشیر شده

 

شعر از:جلیل صفر بیگی

 *****

عالـم ، همه خاک کربلا بایدمان

پیوسته به لب ، خدا خدا بایدمان

 

تا پاک شود ، زمین ز ابنای یزید

هـمواره حسـین ، مـقـتـدا بایدمان

شاعر:سید حسن حسینی

کوچه های دلهره

                                                                                                       

(کـوچه های دلهره) 

شـب پـرازردّعـبـورو،کـوچـه های بی قـرار

فـصلی ازدل شـوره هاو،لحـظه های انـتظار

 

ازهـجـوم ایـن هـمه سـایه نگاهم خـسـته شــد

مـی دَوَم در کـوچـه هـای دلهـره،آشـفـته وار

 

جـُرعه ی سرخ جنون نوشیده ام،ازهرطرف

شعله گشتم یکسـره، ماندم میــان ایـن حِـصار

 

از دروغ وبـــی خــیـالــّیِ ِشــمــــا آزرده ام

می روم با کـولـه بارشعـرخـود ازایـن دیـار

 

یاد آن روزان به خـیرولحظـه های شـادمان 

مـثـل رؤیـا بـا خــیـالــی شـاد بـودیـم وبهـار

 

بـاردیـف نـورهـا شــعـری بــرای مـن بگـو

شـاعـرا تـنـها تـورا دارم درایـن شبهای تار

 

روی خـونـیـن ونگـاه ِآتـشـیـنـم را(حـبیـب)

ســـوی ِتـان آورده ام،ازداخــــل بـاغ انــار!

 

22  / 8 / 1391   شاعر :حبیـب رضایی پور